Het is vakantietijd, of zoals dat in Zuidbroek heet: bouwvak. Even dacht ik dat de bouw van de Vlindertuin gewoon door zou gaan. Vorige week was er nog volop activiteit te zien, maar vanmorgen was het ‘stil aan de overkant’. De bouwvak is ook daar nu een feit. Net zoals op het Kristal. De eerste verdiepingen van de flats zijn zichtbaar, maar nu is er geen bouwvakker meer gezien. Die hebben samen een krat bier gepakt en zijn massaal op vakantie. De bouwvakkers hebben het ook niet makkelijk gehad in Zuidbroek. Met geen enkele beschutting tegen de brandende zon, zag ik de mannen steeds bruiner worden. Ach, nu kunnen ze aan hun kleurtje werken aan de Costa of elders waar het goed vertoeven is.

Als paddestoelen schieten de woningen in de Vlindertuin uit de grond. Als ik 's ochtends naar het werk ga staat er een rijtje van vier en 's middags het dubbele. De Vlintertuin spreidt haar vleugels uit, het open veld voor ons huis verandert snel in aanzicht en daarmee verdwijnt ook iedere dag de Vellertheuvel een stukje meer uit ons zicht. Tja, en dat is wel even slikken. Dan denk ik met weemoed aan de winter terug, hoe ik vanuit de keuken uitzicht had op de grootste sleebaan van Apeldoorn. Wat een gezelligheid op de heuvel.

De sneeuw begon al een beetje te irriteren. Eerst was het een functionele, wenselijke dekking van de modder. Maar nu willen we toch aan de gang met de bestrating en dan is een bevroren grond en sneeuw niet meer zo leuk. Gelukkig, het is maart, de temperatuur kruipt heel langzaam omhoog en de zon laat zich weer zien.

Nu dacht ik dat de drukste tijd was afgerond, maar ook januari is gekkenhuis. Het begon met ieder weekend vrienden en kennissen op bezoek om  het huis te bekijken. Heel leuk, maar rondom die afspraken waren we nog hard aan het werk. Het zijn de kleine afwerkingen, maar daar kun je dagen mee vullen.

Vandaag komt een einde aan 2009. En dat is voor ons het einde van een jaar waarin we ons oude huis definitief verlieten (op 2 januari). En ook het klussen in ons nieuwe huis is deze week voltooid. Een gek jaar was het, zo vaak van bed verwisselen en nergens ben je echt thuis. Anderzijds ben je ook overal juist thuis. Maar het meest vreemde is toch wel dat we exact een jaar geleden nog niet eens wisten of LivingXXL gebouwd zou worden.
Pas in mei is de bouw echt gestart. Wat is er veel gebeurd in een jaar. Maar ik ben enorm gelukkig dat we nu ons 'echte thuis' weer hebben.

Klussen is tijdrovend, het is inmiddels 6 december en bijna een maand later sinds mijn laatste weblog. De tijd is danook voorbij gevlogen. Op 10 november hadden we de sleutel van onze LivingXXL woning. Na een week vakantie (lees klussen) zijn we weer gaan werken. Sindsdien wisselen we werken-klussen-slapen met elkaar af. Ik heb al weken geen film meer op tv gezien.

Gisteren, 10 november 2009,  om 10.15 uur stonden we te trappelen voor ons huis. Het was de grote dag van de oplevering door aannemer Van Wijnen. Die van ons verliep natuurlijk met een heel commite. De inspecteur van Vereniging Eigen Huis, Jan Voortman van Van Wijnen, mijn vader (met videocamera), Bert Felix van de Stentor en ook de fotograaf kwam even voor een kiekje. Vandaag staan we danook groots op de voorpagina van de Apeldoornse courant in de Stentor.

Sinds de laatste kijkdag zijn we druk geweest met alle voorbereidingen. De tijd vliegt voorbij en vandaag 13 oktober is de brief op de deurmat gevallen. We worden uitgenodigd op dinsdag 10 november om 10.30 uur om onze sleutel in ontvangst te nemen. Nog vier weken!